Vrijwilligers aan het woord

Hoe het is om vrijwilliger te zijn bij de Luisterlijn, kunnen onze vrijwilligers natuurlijk het beste zelf vertellen! Gelukkig doen ze dat graag, hieronder lees je de verhalen van Judith en Chaja. 

Judith: "De Luisterlijn heeft mijn horizon verbreed."

Judith (40) werkt parttime bij een grote scholengemeenschap en is rolstoelgebonden vanwege een hersenbeschadiging. In haar vrije tijd is ze is vrijwilliger bij de Luisterlijn. “Dit werk heeft me een heel ander perspectief gegeven.”

Judith klein“Ik word vaak beoordeeld op mijn rolstoel. Die werpt een drempel op, omdat dat is wat mensen als eerste zien. Bij de Luisterlijn heb ik daar geen last van, daar gaan mensen gewoon tegen me praten. De anonimiteit werkt dus twee kanten op: ik weet niet wie er belt, maar ook wie ik zelf ben, doet er niet toe. Op deze manier drempelvrij communiceren, dat is echt nieuw voor mij.”

Bredere horizon
“Je kunt dit werk alleen doen als je ruimte over hebt voor een ander. Dat betekent niet dat je je eigen leven volledig op orde hoeft te hebben, maar je moet je eigen problemen wel tijdelijk kunnen parkeren om er volledig te kunnen zijn voor de ander. Ik merk dat ik ruimdenkender word dankzij de gesprekken die ik voer: je gaat zien dat veel levens anders verlopen dat het jouwe, zonder daarover een waardeoordeel te hebben. Ook ben ik me er meer van bewust wat er allemaal kan spelen achter de voordeur en wat dat voor mensen betekent. Ik krijg kijkjes in de levens van anderen met wie ik anders nooit in contact was gekomen; dat heeft mijn horizon verbreed.”

Heftig gesprek

“Ik heb als vrijwilliger ook altijd veel bestuurswerk gedaan, maar daar begint na de vergadering het werk eigenlijk pas. Mijn werk voor de Luisterlijn kost een paar uur, maar daarna ben ik ook echt klaar en kan ik weer tijd aan mijn gezin besteden. Toch doe je dit er niet zomaar naast. Ik wilde onlangs naar huis gaan na een nachtdienst, maar nam nog een laatste oproep aan. Dat bleek een vrouw te zijn die haar stem kapot had geschreeuwd van wanhoop. Na zo’n heftig gesprek kan ik niet meteen naar huis om mijn moederrol weer op te pakken. In dit geval heb ik zelf even gebeld met de achterwacht van de Luisterlijn om het af te sluiten. ”

Oprechte interesse
“Dat mijn werk voor de Luisterlijn me veranderd heeft, merk ik ook op mijn werk: ik leg bijvoorbeeld makkelijker contact met collega’s. Ze zijn verrast dat ik oprecht interesse toon. Zo probeer ik de menselijkheid terug te brengen in een omgeving met een hoge prestatiedruk. Voorheen had ik dat misschien wel gewild, maar niet gedaan. Mijn perspectief op de wereld is veranderd door de Luisterlijn. Ik probeer meer de mens te zien onder de oppervlakte. Dit heeft me écht iets gebracht en ik leer nog steeds bij. Ik zou dit werk wel veel meer kunnen doen, zo waardevol vind ik de gesprekken!”

Chaja: "Dit werk laat mij groeien."

Chaja (29) kwam online een vacature voor vrijwilligers werk bij de Luisterlijn tegen. Omdat ze blind is, werd het opleidingsmateriaal en de chatsoftware voor haar aangepast. “Je leert veel door ervaringen van anderen te horen.”

Chaja klein“Ik was een beetje zoekende toen ik de Luisterlijn tegenkwam. Ik had op dat moment geen werk, wilde graag iets voor een ander kunnen betekenen, maar wist niet goed wat. De chauffeur van de regiotaxi raadde me aan eens naar vrijwilligerswerk te kijken. Nu chat ik al twee jaar voor de Luisterlijn.”

Ruimte geven
“De meeste mensen willen gewoon graag even hun verhaal kwijt. Ze zoeken bevestiging of een gesprek dat hen helpt om over hun problemen na te denken. Vaak is het al voldoende om iemand de ruimte te geven voor zijn of haar verhaal. Of om naast iemand te gaan staan door te vragen hoe zijn dag is geweest. Als je ruimte geeft, ontstaan de mooiste gesprekken.”

Eigen ervaringen
“Ik heb veel meegemaakt, onder andere doordat ik als kind blind ben geworden, maar je moet goed weten wanneer je je eigen ervaringen kunt inbrengen. Soms kan het iemand die vastzit helpen, maar het kan ook irriteren als het te veel over jou gaat. Ik chatte een keer met een meisje van 14 dat blind was geworden na een ongeluk en aan euthanasie dacht. Dat was een heel mooi gesprek dat vanwege de gedeelde ervaringen natuurlijk erg dichtbij kwam. Dan is het best moeilijk dat je niet weet hoe het daarna met iemand verder gaat.”

Er zijn voor een ander
Ik ben er erg blij mee dat ik er voor iemand anders kan zijn. Het verbreedt mijn blik ook: ik kom in aanraking met zaken waar ik niets van wist.
Ik ben best actief en doe van alles, maar dit is echt een waardevolle aanvulling. En ik kan het vanuit huis doen. Als je een beperking hebt, en je hebt tijd en ruimte, dan kan vrijwilligerswerk voor de Luisterlijn je heel veel brengen: ervaring, positiviteit en de kans om met verschillende mensen om te gaan.”

 

Enthousiast geworden?
Op de pagina Helpen als vrijwilliger vind je alle praktische informatie. En als je vragen hebt over wat het vrijwilligerswerk betekent voor jouw persoonlijke situatie, laat ons dat dan weten door een mail te sturen naar receptie@deluisterlijn.nl.  We nemen graag contact met je op!